Dag 31

Bijbeltekst: Johannes 11: 32-44

Johannes 1:1-18

Het Woord van God

1In het begin was het Woord, het Woord was bij God en het Woord was God. 2Het was in het begin bij God. 3Alles is erdoor ontstaan en zonder dit is niets ontstaan van wat bestaat. 4In het Woord was leven en het leven was het licht voor de mensen. 5Het licht schijnt in de duisternis en de duisternis heeft het niet in haar macht gekregen.

6Er kwam iemand die door God was gezonden; hij heette Johannes. 7Hij kwam als getuige, om van het licht te getuigen, opdat iedereen door hem zou geloven. 8Hij was niet zelf het licht, maar hij was er om te getuigen van het licht: 9het ware licht, dat ieder mens verlicht en naar de wereld kwam. 10Het Woord was in de wereld, de wereld is door hem ontstaan en toch kende de wereld hem niet. 11Hij kwam naar wat van hem was, maar wie van hem waren hebben hem niet ontvangen. 12Wie hem wel ontvingen en in zijn naam geloven, heeft hij het voorrecht gegeven om kinderen van God te worden. 13Zij zijn niet op natuurlijke wijze geboren, niet uit lichamelijk verlangen of uit de wil van een man, maar uit God.

14Het Woord is mens geworden en heeft bij ons gewoond, vol van goedheid en waarheid, en wij hebben zijn grootheid gezien, de grootheid van de enige Zoon van de Vader. 15Van hem getuigde Johannes toen hij uitriep: ‘Hij is het over wie ik zei: “Die na mij komt is meer dan ik, want hij was er vóór mij!”’ 16Uit zijn overvloed zijn wij allen met goedheid overstelpt. 17De wet is door Mozes gegeven, maar goedheid en waarheid zijn met Jezus Christus gekomen. 18Niemand heeft ooit God gezien, maar de enige Zoon, die zelf God is, die aan het hart van de Vader rust, heeft hem doen kennen.

” Diep bewogen 34vroeg hij: ‘Waar hebben jullie hem neergelegd?’ Ze zeiden: ‘Kom maar kijken, Heer.’ 35Jezus begon ook te huilen, 36en de Joden zeiden: ‘Wat heeft hij veel van hem gehouden!’ ” 

Zo stil,
Hoewel ik je nog iedere dag mis,
En waar je nu ook zijn mag,
echt het is
helder,
dat stilte nu jouw vriend geworden is.
Ik heb zoveel gehoord en toch komt niets meer bij me aan,
en dat is dus waarom ik ’s nachts niet slapen kan,
Al zing ik duizend liedjes over dit gemis,
dan nog zou ik niet weten,
waarom toch dit gevoel voor altijd is.


‘Jezus begon ook te huilen’. Een heel ander beeld dan wat we gewoonlijk van Jezus krijgen: Jezus, de genezer, de rabbi, degene die zegent, onderwijst, troost en geneest. En nu: Jezus die diep bewogen is en huilt. In de tekst van vandaag huilt Jezus om Lazarus, zijn vriend die na een periode van ziekte gestorven is. Wonderlijk is het helemaal, dat huilen, omdat Jezus al voorspeld heeft dat Lazarus uit het graf zal opstaan. En toch beschrijft Johannes hier een hele menselijke Jezus: Alsof hij in dat moment ook echt alleen verdrietig kan zijn, en nog niet kan zien wat er later zal gebeuren.

De zangers van BlØf bezingen in de song ‘zo stil’ ook hun verdriet. Het doet hen terugdenken aan bandlid Chris Götte, die zij in 2001 verloren aan een motorongeluk. Zoals Jezus rouwt over Lazarus, zo rouwen zij over hun vriend Chris, die zij nog altijd missen. Tegelijk hebben ze daarin ook een vorm van rust gevonden.

De bezinningsvraag van vandaag: Welke song of welk lied doet jou denken aan een goede vriend, vriendin of geliefde?